Is vitamine D een wondervitamine?

  • Wetenschappers over de hele wereld zien een verband tussen een tekort aan vitamine D en infectieziekten.
  • Meer dan 200 wetenschappers en dokters roepen op om vitamine D te gebruiken om de infectieziekte COVID-19 aan te pakken.
  • Decennialang laten onderzoeken alleen maar voordelen zien, geen nadelen, een groot verschil met medicijnen en andere medische interventies zoals vaccinaties.
  • Spaans onderzoek concludeert dat van de COVID-19 patiënten die opgenomen zijn er 80% een vitamine D tekort hebben. Ook Belgisch onderzoek komt tot dezelfde slotsom: vitamine D tekort is een risicofactor.
  • Onderzoek in een Frans verpleegtehuis ziet minder ernstige ziekte en een betere overlevingskans gerelateerd aan vitamine D. De sterftekans daalde met 89%.

Malcolm Kendrick over vitamine D

Malcolm Kendrick, bekend van zijn diepgravende onderzoek naar de werkzaamheid van cholesterolverlagende middelen, heeft eens een blik geworpen op onderzoek naar vitamine D in het voorkomen en genezen van infectieziekten. Hij komt tot deze conclusie:

Kortom, het lijkt erop dat vitamine D voorkomt dat je besmet raakt met virussen en, zelfs als je besmet raakt, het helpt om de ergste gevolgen te beperken.

Ernst COVID-19 per vitamine D-niveau

Ivor Cummins: vitamine D grote risicofactor

Ivor Cummins suggereert dat het vitamine D niveau ook een weerspiegeling is van je gezondheid. Een tekort kan samengaan met andere gezondheidsproblemen. Toch kan een vitamine D tekort een opvallend grote risicofactor zijn, zo stelt Ivor Cummins.

“Wetenschappelijk bewijs suggereert dat vitamine D infecties en sterfgevallen vermindert”

Meer dan 200 wetenschappers en dokters roepen op om vitamine D in te zetten ter preventie en behandeling van COVID-19. Ze zien bewijs dat suggereert dat vitamine D infecties vermindert en sterfgevallen voorkomt.

Een tekort aan vitamine D is veruit de gemakkelijkst en snelst te wijzigen risicofactor met overvloedig bewijs voor een groot effect.

“Laat COVID-19 patiënten niet sterven met vitamine D tekort”

In Medpage Today schrijven wetenschappers in een artikel met bovenstaande titel:

Het opsporen en uitroeien van vitamine D-tekort door vroegtijdige en agressieve toediening van supplementen in COVID-19 heeft het potentieel om duizenden levens te redden en zou een van onze hoogste prioriteiten op het gebied van de volksgezondheid moeten zijn.

The Lancet

Wetenschappers stellen in een artikel in het wetenschappelijk tijdschrift The Lancet dat er “mogelijk veel te winnen” is bij het gebruik van vitamine D in het voorkomen en genezen van COVID-19.

30 jaar onderzoek

Rechtstreekse link naar bovenstaande video.

Arts David Grimes deed 30 jaar onderzoek naar de slechte gezondheid van sommige mensen. Zijn conclusie:

Het gaat allemaal om een tekort aan vitamine D.

Onderzoek Frans verpleegtehuis

Een onderzoek in The Journal of Steroid Biochemistry and Molecular Biology in een Frans verpleegtehuis, zag een verband tussen vitamine D en minder ernstige ziekte en minder sterfte.

Concluderend, bolus vitamine D3 suppletie tijdens of vlak voor COVID-19 werd bij kwetsbare ouderen geassocieerd met minder ernstige COVID-19 en een betere overlevingskans.

Meta-analyse BMJ

In een meta-analyse in het wetenschappelijk tijdschrift British Medical Journal concludeerden de onderzoekers o.a..:

Vitamine D-suppletie was veilig en bood bescherming tegen acute luchtweginfecties in het algemeen.

Vitamine D

Volgens Prof. Dr. Jörg Spitz speelt vitamine D een veel grotere rol dan tot nu toe is aangenomen. In ons werelddeel hebben de meeste mensen een tekort aan vitamine D. Volgens Jörg Spitz kan vitamine D ziekten voorkomen en genezen, zo vertelt hij in een uitgebreide presentatie van zijn bevindingen:

Duitstalige presentatie van Jörg Spitz (Odysee)

Hoeveel?

Afhankelijk van o.a. je huidtype, leeftijd, gewicht en tekort aan vitamine D, wordt voor volwassenen o.a. in bovenstaande bronnen 2.000 (50 microgram) tot wel zo’n 7.000 IU (175 microgram) per dag aangeraden. De ondertekenaars van de oproep door meer dan 200 dokters en wetenschappers gebruiken zelf tussen de 2.000 en 10.000 IU. Zij stellen dat de door de officiële instanties aanbevolen hoeveelheden te laag zijn.


Reguliere media over vitamine D

Telegraaf: Mensen zien het “simpele” vitamine D over het hoofd

De Telegraaf kopte op 25 december 2020 onder de subkop “Academici de barricades op”:

Professoren: waarom zwijgt de overheid over vitamine D?

De krant schrijft verder:

Een groep experts wil dat mensen preventief vitamine D gaan slikken. Genoeg wetenschappelijke studies wijzen naar gunstige effecten op Covid-19. Maar van de overheid horen we niets. ,,Alsof het ons niks interesseert dat intussen mensen dood gaan.’’

Het ochtendblad haalt professor Adrian Martineau van de Queen Mary University in Londen aan, een “absolute autoriteit op het gebied van Vitamine D en de uitwerking op luchtwegziektes” die al eerder in de Telegraaf had gesproken van “een unieke dubbele werking”.

Ook wordt hoogleraar geneeskunde Michael Holick van Boston University geciteerd:

,,Mensen wachten op een magisch wonderpilletje of op een vaccin, maar zien zoiets simpels als vitamine D over het hoofd.’’

AD: Wat doen de experts zelf?

In het AD vertelt een deskundige dat hij zelf of veel vette vis eet om aan genoeg vitamine D te komen. En de rest?

Alle andere bevraagde immunologen slikken zelf dagelijks 20 of 30 microgram vitamine D.

(20 microgram is 800 IU en 30 microgram is 1200 IU)

De krant weet ook te melden dat het Kruidvat 30 procent meer vitamine D heeft verkocht dan vorig jaar. Bol.com zegt dat er 4 keer zoveel op vitamine D wordt gezocht. Volgens een marktonderzoekbureau slikken zo’n 3,5 miljoen Nederlanders de vitamine.

Telegraph: “baanbrekend” Spaans onderzoek

De Engelse krant de Telegraph haalt juichend een Spaans vitamine D onderzoek aan:

Een baanbrekende nieuwe studie wijst op een goedkope, veilige en effectieve manier om Covid aan te pakken.

[…]

De gouden standaard van medisch onderzoek is de gerandomiseerde gecontroleerde studie. In mei hadden we nog geen dergelijke test voor vitamine D en Covid-19. Nu wel. ’s Werelds eerste gerandomiseerde controleproef op vitamine D en Covid is net gepubliceerd. De resultaten zijn duidelijk. Bij de proef, die in Spanje plaatsvond in het Universitair Ziekenhuis Reina Sofía, waren 76 patiënten betrokken die aan Covid-19 leden. Vijftig van die patiënten kregen vitamine D. De overige 26 niet. De helft van de patiënten die geen vitamine D kregen, werd zo ziek dat ze op de intensive care moesten worden geplaatst. Ter vergelijking, slechts één persoon die Vitamine D kreeg, had een opname op de IC nodig.

Met andere woorden, het gebruik van vitamine D verminderde het risico dat een patiënt intensieve zorg nodig had 25 keer. Twee patiënten die geen Vitamine D kregen, stierven. En hoewel de steekproef te klein is om te concluderen dat Vitamine D het risico op overlijden bij Covid-patiënten wegneemt, is het toch een verbazingwekkend resultaat dat overeenkomt met de bewering van Prof. Backman dat het verhelpen van een vitaminetekort het sterftecijfer met de helft kan verminderen.

(vet is toegevoegd)

Toelichting: “Rickets” wordt vertaald met rachitis of Engelse ziekte, een botaandoening door een tekort aan vitamine D en calcium

Overzicht en analyse van vitamine D onderzoeken

Een samenvattend overzicht en analyse van 41 studies naar het gebruik van vitamine D is hier te vinden.

Kary Mullis, Nobelprijswinnaar en uitvinder PCR: PCR vertelt je niet dat je ziek bent

“Ik denk niet dat je PCR kunt misbruiken. [Het is] de resultaten; de interpretatie ervan. Als ze dit virus al in je kunnen vinden – en met PCR, als je het goed doet, kun je bijna alles in iedereen vinden.”

[…]

“PCR is gewoon een proces dat je in staat stelt om ergens heel veel van te maken. Het vertelt je niet dat je ziek bent, of dat datgene waar je in verzeild bent geraakt je kwaad zou gaan doen of iets dergelijks.

Bron: Video-opname van 12 juli 1997, YouTube, Bitchute, BrandNewTube, citaten vanaf 48:54 minuten

Bovenstaande citaten zijn onderdeel van de overzichtspagina Cijfers.


Kary Mullis, Nobel Prize winner and inventor PCR-test: PCR doesn’t tell you that you are sick

“I don’t think you can misuse PCR. [It is] the results; the interpretation of it. If they can find this virus in you at all – and with PCR, if you do it well, you can find almost anything in anybody.”

[…]

PCR is just a process that allows you to make a whole lot of something out of something. It doesn’t tell you that you are sick, or that the thing that you ended up with was going to hurt you or anything like that.”

Source: Video recording 12 July 1997, YouTube, Bitchute, BrandNewTube, quotes from 48:54 minutes

Risicoperceptie Nederlanders: kans op sterven 15 tot 425 keer groter dan in realiteit

Een geschat sterftecijfer (IFR) van meer dan 50%?

Opiniepeiler Maurice de Hond keek naar de risicoperceptie van de Nederlanders van Covid-19 half maart:

Half maart stelde ik via Peil.nl vast dat 43% van de Nederlanders dacht dat ze een kans van meer dan 50% hadden om besmet te geraken. Ongeveer een derde van de Nederlanders was bang dat als ze besmet zouden raken dat voor hen fataal zou zijn. Bij de Nederlanders tussen 55 en 64 jaar was dat 50% en tussen 65 en 80 jaar was dat 60%.

Een fors deel van de Nederlanders had toen, laten we het maar noemen zoals het is, primaire doodsangst. En volkomen begrijpelijk door het nieuws dat op hen afkwam.

Half juni heeft de onderzoeker een peiling gedaan om een indruk te krijgen hoe de perceptie was van Nederlanders van de gemiddeld ingeschatte stervenskans:

Even een korte uitleg van de kolommen:

“Werkelijke stervenskans”:  dat is de kans dat iemand van die leeftijd als hij/zij besmet raakt, overlijdt.

“Gem. ingesch. stervenskans”: alle ondervraagden van die leeftijd hebben een schatting gemaakt van hun kans op overlijden als ze besmet raken. Dit is het gemiddelde van al die antwoorden.

“Mate van overschatting stervenskans”: hierbij is de schatting van de stervenskans gedeeld door de werkelijke stervenskans.  De waarde 500 betekent dus dat men die kans 500 keer te groot inschat.


Minstens 15 keer zo groot

Maurice de Hond over de tabel:

U ziet hier hoeveel hoger de Nederlanders hun risico om te sterven aan een besmetting inschatten dan dat het werkelijk zo is (Nog los van de kans om überhaupt besmet te worden).

Bij de Nederlanders onder de 45 jaar schat men die kans meer dan 425 keer zo groot in. Bij mensen tussen de 55 en 64 jaar is dat een factor van 65. En bij Nederlanders tussen 65 en 80 jaar is dat 15.

Bron: Wanneer komen we weer bij zinnen?, MauricedeHond.nl, 17 juni 2020, (vette opmaak toegevoegd)

Bovenstaande citaten zijn onderdeel van de overzichtspagina Context.

Topwetenschappers: De PCR-test is ongeschikt als diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren en conclusies te trekken over de aanwezigheid van een infectie


Een groep van 22 wetenschappers heeft een verzoek om terugtrekking van de Corman-Drosten-PCR paper ingediend. Zij stellen tien fouten te hebben gevonden in de paper.

Deze PCR-test is de meest gebruikte PCR-test in de wereld.

SAMENVATTENDE CATALOGUS VAN FOUTEN DIE IN DE PAPER ZIJN GEVONDEN

Het Corman-Drosten paper bevat de volgende specifieke fouten:

1. Er bestaat geen specifieke reden om deze extreem hoge concentraties primers in dit protocol te gebruiken. De beschreven concentraties leiden tot verhoogde niet-specifieke bindingen en PCR-productversterkingen, waardoor de test niet geschikt is als specifiek diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

2. De verwarrende niet-specifieke beschrijving in de Corman-Drosten paper is niet geschikt als standaard operationeel protocol, waardoor de test ongeschikt is als specifiek diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

3. De test kan geen onderscheid maken tussen het hele virus en virusfragmenten. Daarom kan de test niet worden gebruikt als diagnose voor intacte (besmettelijke) virussen, waardoor de test ongeschikt is als specifiek diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren en conclusies te trekken over de aanwezigheid van een infectie.

4. Een verschil van 10° C ten opzichte van de gloeitemperatuur Tm voor primerpaar1 (RdRpSARSrF en RdRpSARSrR) maakt de test ook ongeschikt als specifiek diagnosemiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

5. Een ernstige fout is het weglaten van een Ct-waarde waarbij een monster als positief en negatief wordt beschouwd. Deze Ct-waarde wordt ook niet gevonden in vervolgberichten waardoor de test ongeschikt is als specifiek diagnosemiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

6. De PCR-producten zijn niet gevalideerd op moleculair niveau. Dit feit maakt het protocol onbruikbaar als specifiek diagnostisch instrument om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

7. De PCR-test bevat noch een unieke positieve controle om de specificiteit ervan voor SARS-CoV-2 te evalueren, noch een negatieve controle om de aanwezigheid van andere coronavirussen uit te sluiten, waardoor de test ongeschikt is als specifiek diagnostisch instrument om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

8. Het testontwerp in het Corman-Drosten paper is zo vaag en gebrekkig dat men in tientallen verschillende richtingen kan gaan; niets is gestandaardiseerd en er is geen SOP. Dit stelt de wetenschappelijke validiteit van de test in vraag en maakt hem ongeschikt als specifiek diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

9. Waarschijnlijk is het Corman-Drosten-paper niet door vakgenoten beoordeeld, waardoor de test ongeschikt is als specifiek diagnostisch hulpmiddel om het SARS-CoV-2-virus te identificeren.

10. Wij vinden ernstige belangenconflicten voor tenminste vier auteurs, naast het feit dat twee van de auteurs van de Corman-Drosten paper (Christian Drosten en Chantal Reusken) lid zijn van de redactieraad van Eurosurveillance. Op 29 juli 2020 werd er een belangenconflict toegevoegd (Olfert Landt is CEO van TIB-Molbiol; Marco Kaiser is senior onderzoeker bij GenExpress en dient als wetenschappelijk adviseur voor TIB-Molbiol), dat in de oorspronkelijke versie niet werd verklaard (en nog steeds ontbreekt in de PubMed-versie); TIB-Molbiol is het bedrijf dat “de eerste” was die PCR-kits (Light Mix) produceerde op basis van het protocol dat in het Corman-Drosten-handschrift werd gepubliceerd, en volgens hun eigen woorden deze PCR-testkits verspreidde voordat de publicatie zelfs maar werd ingediend [20]; verder heeft Victor Corman & Christian Drosten verzuimd hun tweede affiliatie te vermelden: het commerciële testlaboratorium “Labor Berlin”. Beide zijn daar verantwoordelijk voor de virusdiagnostiek [21] en het bedrijf is actief op het gebied van real-time PCR-testen.

Door ons heronderzoek van het testprotocol voor het identificeren van SARS-CoV-2, beschreven in het Corman-Drosten-paper, hebben we fouten en inherente misvattingen geïdentificeerd die de SARS-CoV-2 PCR-test nutteloos maken.

Bron: Review report Corman-Drosten et al. Eurosurveillance 2020, CORMAN-DROSTEN REVIEW REPORT, 27 november 2020, geraadpleegd op 4 december 2020

Bovenstaande citaten zijn onderdeel van de overzichtspagina Context.

Duits Netwerk voor Evidence-based Geneeskunde: Hoe zinloos zijn relatieve risicoreducties als het absolute risico laag is?

Over de lockdowns:

In ieder geval in Duitsland waren de cijfers dus al aan het dalen voordat de omvangrijke maatregelen met betrekking tot sociale distantiëring (sluiting van scholen, sluiting van bedrijven) waartoe de Bondsregering had besloten, zelfs op 23.3.2020 effect konden sorteren.

Over maskers:

Alle relatieve risicoreducties worden sowieso zinloos als het absolute risico laag is.

Over testen:

Bij de beoordeling van de voordelen van de huidige teststrategie moet worden opgemerkt dat er geen wetenschappelijk bewijs is voor een voordeel en dat er geen onderzoek lijkt te worden gedaan om deze voordelen te evalueren.

Berichtgeving:

Proportionaliteit van de publieke berichtgeving

Zeer problematisch is het feit dat de openbare verslaggeving in de Duitstalige landen geen consequent onderscheid maakt tussen testpositieven en patiënten.

[…]

Ook kan je je afvragen waarom er niet dagelijks wordt gemeten en gerapporteerd hoeveel patiënten in een ziekenhuis of op de intensive care worden opgenomen vanwege een longontsteking die door andere pathogenen wordt veroorzaakt.

Bron: Wo ist die Evidenz?, 8 september 2020, geraadpleegd op 26 november 2020

Bovenstaande citaten zijn onderdeel van de overzichtspagina Context.

COVID-19: Wo ist die Evidenz?

Zumindest in Deutschland gingen die Zahlen also bereits zurück, bevor am 23.3.2020 die von der Bundesregierung beschlossenen umfassenden Maßnahmen zum Social Distancing (Schulschließungen, Geschäftsschließungen) überhaupt greifen konnten.

[…]

Alle relativen Risikoreduktionen werden ohnehin bedeutungslos, wenn das absolute Risiko niedrig ist.

[…]

Verhältnismäßigkeit der öffentlichen Berichterstattung

Bei der Betrachtung des Nutzens der derzeitigen Teststrategie ist festzustellen, dass es keine wissenschaftliche Evidenz für einen Nutzen gibt und dass offenbar auch nicht daran geforscht wird, diesen Nutzen zu evaluieren.

Besonders zu kritisieren ist, dass die öffentliche Berichterstattung im deutschsprachigen Raum nicht konsequent zwischen Test-positiven und Erkrankten unterscheidet.

Zeer problematisch is het feit dat de openbare verslaggeving in de Duitstalige landen geen consequent onderscheid maakt tussen testpositieven en patiënten.

Auch fragt man sich, warum nicht täglich gemessen und berichtet wird, wie viele Patienten wegen einer Pneumonie durch andere Erreger in ein Krankenhaus oder auf eine Intensivstation aufgenommen werden.

Quelle: Wo ist die Evidenz?, 08.09.2020

Zoetwaterbronnen kunnen 10 miljard virussen per milliliter bevatten

Wetenschappers beschouwen het viroom als “het grootste, het meest diverse en het meest dynamische deel van [het] microbioom,” en de meerderheid van de virussen in onze darmen zijn bacteriofagen. Overal waar er bacteriën zijn, zijn er bacteriofagen in overvloed.

Zoals andere onderzoekers verklaren: “Fagen zijn de meest overvloedige levensvormen op aarde, omdat ze vrijwel alomtegenwoordig zijn. Sommige zoetwaterbronnen kunnen tot 10 miljard per [milliliter] bevatten.”

Bacteriofagen infecteren bacteriën, commanderen hun celmachines, en gebruiken het om hun genetisch materiaal te repliceren.

Het is nu overduidelijk dat darmbacteriën de gezondheid en ziekten beïnvloeden, dus het is geen verrassing dat virussen die darmbacteriën infecteren ook een significante invloed kunnen hebben.

Bron: How ‘good’ viruses may influence health, Medical News Today, 6 januari 2020

Bovenstaand citaat is onderdeel van de overzichtspagina Context.

Eén persoon in een kamer brengt elk uur 37 miljoen extra bacteriën in de lucht

Van de 100.000 microben per cm² huid krijg je er ook met wassen en spoelen maar weinig weg. De ca. 200 verschillende soorten op onze huid verschillen heel erg van mens tot mens.

Eén persoon in een kamer brengt elk uur 37 miljoen extra bacteriën in de lucht, ook door opwervelen. Minder dan 0,1 procent van de bacteriën kan ons ook echt ziek maken.

[…]

Het viroom is het geheel van alle virussen in en op ons lichaam. Uitwendig is de diversiteit aan virussen het grootst in de kromming van de arm. Zeker negentig procent van de virussen op onze huid zijn nog totaal onbekend. Ze kunnen bacteriën infecteren en zich daar vaak langdurig in vestigen. Sommige virussen bevatten genen die hun gastheren (de bacteriën) resistenter maken tegen antibiotica.

Er zijn virussen die bacteriën doden. Deze (bacterio)fagen herkennen de cel wand van de bacterie aan hun eiwitmantel en injecteren via een “staart” eigen genetisch materiaal. Dit gebruikt het metabolisme van de gastheer om nieuwe viruspartikels te maken. Als de nieuwgevormde virussen vrijkomen, wordt de bacteriecel vernietigd. Voor de ontwikkeling van penicilline en andere breed spectrum antibiotica werden ze gebruikt bij faagtherapie om bacteriële infecties te bestrijden.

Bron: Slechts de helft van jouw lichaam is menselijk en dat kan de medische wetenschap wel eens op zijn kop zetten, Het Nieuwsblad, 11 april 2018

Bovenstaand citaat is onderdeel van de overzichtspagina Context.

Virussen wonen overal in en op je lichaam

Tot slot zitten de fagen op onze lichaamsoppervlakken te wachten op het passeren van kwetsbare bacteriën. Het zijn in feite bacteriële stalkers.

Het is duidelijk dat er elke minuut van elke dag een oorlog wordt uitgevochten op ons lichaamsoppervlak en we hebben geen idee wie er wint of wat de gevolgen van deze oorlog zouden kunnen zijn.

Virussen kunnen alle oppervlakken binnen en buiten het lichaam bewonen. Overal waar onderzoekers in het menselijk lichaam hebben gekeken, zijn virussen gevonden. Virussen in het bloed? Controleer. Virussen op de huid? Controleer. Virussen in de longen? Check. Virussen in de urine? Check. En zo verder. Simpel gezegd, als het gaat om waar virussen in het menselijk lichaam leven, is het uitzoeken waar ze niet leven een veel betere vraag dan te vragen waar ze wel leven.

Bron: Meet the trillions of viruses that make up your virome, The Conversation, 9 oktober 2018

Bovenstaand citaat is onderdeel van de overzichtspagina Context.

Als alle virussen op aarde samen zouden worden verzameld, zouden ze een lengte van 100 miljoen lichtjaar hebben

Astronomie is een veld dat gewend is om met grote aantallen om te gaan, maar deze kunnen in het niet vallen bij leven op microbiële schaal. Als bijvoorbeeld alle 1 × 1031 virussen op aarde van begin tot eind zouden worden gelegd, zouden ze een lengte van 100 miljoen lichtjaar hebben. Bovendien zijn er 100 miljoen keer zoveel bacteriën in de oceanen (13 × 1028) als er sterren zijn in het bekende heelal. De snelheid van virale infecties in de oceanen bedraagt 1 × 1023 infecties per seconde, en deze infecties verwijderen elke dag 20-40% van alle bacteriële cellen.

Bron: Microbiology by numbers, Nature, 12 augustus 2011

Bovenstaand citaat is onderdeel van de overzichtspagina Context.

Een enkele vierkante meter van het oppervlak van onze planeet kan in een dag worden overspoeld met honderden miljoenen virussen

Deze resultaten geven een verklaring voor raadselachtige waarnemingen dat virussen met een zeer hoge genetische identiteit in zeer verre en verschillende omgevingen kunnen worden gevonden.

Bron: Deposition rates of viruses and bacteria above the atmospheric boundary layer, THE ISME Journal, 29 januari 2018

Bovenstaand citaat is onderdeel van de overzichtspagina Context.