De olifant in de kamer

Zien we de olifant in de kamer over het hoofd?

Dit artikel is bijgewerkt op 17 juli 2021

Hoe sterk is je immuunsysteem? 98 procent van de mensen met COVID-19 is “weinig ziek” tot “vrijwel zonder klachten”

Volgens het RIVM is 98% van de geïnfecteerden “weinig ziek” tot “vrijwel zonder klachten“, (1,5% procent van de mensen die COVID-19 krijgen, komt in het ziekenhuis terecht en 0,4% op een IC).

Volgens deze organisatie hebben we te maken met de volgende overlevingscijfers bij de Nederlandse bevolking:

Tabel: Overlevingskans COVID-19 voor de Nederlandse bevolking naar leeftijd

LeeftijdsgroepOverlevingskans
20-29100,0000%
30-3999,9998%
40-4999,9996%
50-5999,9977%
60-6999,9912%
70-7999,9639%
80+99,8343%
Bron: RIVM

(Voor een context van deze cijfers zie de overzichtspagina Cijfers en een context van COVID-19 de pagina Context.)

In hoeverre zijn deze overlevingscijfers te danken aan ons immuunsysteem?

Het wonder van de T-cellen

  • Bijzonder is dat je niet alleen robuuste T-cel en langdurige bescherming krijgt door blootstelling aan SARS-CoV-2 zelf, maar ook door blootstelling aan gewone verkoudheids-coronavirussen, namelijk uit zogenaamde kruisreactieve immuniteit.
  • Bovenstaande kruisreactieve immuniteit kon vastgesteld worden van infecties die tot 17 jaar daarvoor hadden plaatsgevonden.
  • Omdat het lichaam het virus in honderden stukjes “opknipt” om een immuunrespons te ontwikkelen tegen vele delen van het virus, zou de natuurlijke immuniteit perfect moeten werken tegen varianten van SARS-CoV-2. Deze varianten van SARS-CoV-2 zijn namelijk voor 99,7% gelijk aan dit virus.

Het wonder van immuniteit

In een studie uit 2008 werd het bloed van mensen van 91 tot 101 jaar oud die de grieppandemie in 1918 nog hadden meegemaakt onderzocht. De onderzoekers concluderen dat zij allemaal immuun waren voor deze griep, 90 jaar later.

Op naar de 100 procent

Wereldwijd heeft 99,85 procent van de geïnfecteerden een infectie met COVID-19 overleefd. Dat maakt COVID-19 qua sterftecijfer (IFR), het belangrijkste getal om de gevaarlijkheid van een virus te bepalen, vergelijkbaar met het IFR van de seizoensgriep.

Wetenschappers van over de hele wereld zijn er zeker van dat dit overlevingspercentage verder omhoog kan richting de 100%.

  1. Allereerst door een andere registratie van overledenen: door alleen mensen te registreren die overleden zijn door COVID-19 en mensen die gestorven zijn met COVID-19 niet mee te tellen (60% van de overledenen had meer dan 3 onderliggende ziekten),
  2. In de tweede plaats door volgens duizenden wetenschappers en artsen maatregelen te nemen die onze gezondheid centraal stellen,
  3. En in de derde plaats door maximaal gebruik te maken van het ruime aanbod van zeer veilige en effectieve (preventieve) behandelingen. kan de sterfte volgens (prominente) wetenschappers met 85% teruggedrongen worden.

Is er een rol voor vaccins weggelegd om richting de 100 procent te gaan?

Allereerst: ondanks het feit dat bovenstaande strategie niet gevolgd is, laten de sterftecijfers zien dat de overlevingskans van COVID-19 vergelijkbaar met die van influenza.

Hoe en in welke mate ons immuunsysteem aan dit resultaat heeft bijgedragen, blijft onderwerp voor onderzoek.

Feit is, dat bovenstaand resultaat is bereikt zonder vaccin.

Om met een vaccin dit in vergelijking met andere infectieziekten hoge overlevingspercentage te verhogen, moet het vaccin

  1. in de eerste plaats effectief zijn – het moet werken anders heb je er niets aan – en
  2. in de tweede plaats extreem veilig zijn omdat je anders – bij deze relatief hoge overlevingscijfers – de kans loopt, dat het middel erger is dan de kwaal.

Deze laatste noodzaak is letterlijk van levensbelang omdat deze medische producten niet alleen aan (ernstig) zieke, maar ook massaal aan gezonde mensen worden aangeboden.

Alleen effectieve vaccins met een zeer hoge mate van veiligheid kunnen zo voordeel opleveren.

Dit moet dan in de eerste plaats aangetoond worden door onafhankelijk, transparant, degelijk en uitvoerig onderzoek.


Wat is de effectiviteit van de COVID-vaccins?

De onderzoeksopzet

Wetenschappers zeggen dat de klinische onderzoeken van de fabrikanten van COVID vaccins geen uitsluitsel geven over het voorkomen van

  • infectie,
  • overdracht,
  • ziekenhuisopname,
  • ernstige ziekte of
  • sterfte

De studies zijn ook nooit zo opgezet, zo stellen zij vast. Het voorkomen van infectie, overdracht, ziekenhuisopname, ernstige ziekte of sterfte is nooit het doel geweest van de onderzoeken van de farmaceuten ten aanzien van de vaccins voor COVID-19, zo zeggen de auteurs van het artikel dat verschenen is in het medisch tijdschrift The Lancet.

Het enige waar naar gekeken is, zo stellende schrijvers, is of de vaccins milde tot matige COVID-19 infecties konden voorkomen zoals kuchen.

Dit is niet wat het publiek denkt als een vaccin “effectief” wordt verklaard, zo schrijft Peter Doshi van de BMJ. Het publiek gaat ervan uit, dat het doel van een vaccin is om ernstige ziekte die tot ziekenhuisopname leidt en sterfte te voorkomen.


De relatieve versus absolute effectiviteit

De producenten prijzen de effectiviteit van de vaccins aan met percentages zo hoog als 95%. Mensen kunnen denken dat dit betekent dat het vaccin het risico met 95% vermindert. Deze mensen denken dat de fabrikanten spreken van de absolute effectiviteit. Dit is echter niet het geval. De door de overheid genoemde percentages gaan over de relatieve effectiviteit. Deze relatieve effectiviteit zegt niets over de daadwerkelijke risicoreductie.

De duidelijkste maatstaf voor risicoreductie is de absolute effectiviteit.

Relatieve effectiviteit is zoals het woord al zegt slechts relatief. Dat betekent dat dat alleen maar gaat om een vergelijking van de effectiviteit van een vaccin met een ander vaccin of een placebo.


Voor wie het wil weten: relatieve effectiviteit
De relatieve effectiviteit is zoals de term al zegt, relatief. Het gaat daarbij om een vergelijking tussen twee risico’s (zie Box 3). In dit geval tussen twee vaccins of tussen een vaccin en een placebo.

Een relatieve effectiviteit kan een hoog cijfer opleveren. Als er maar weinig mensen baat hebben bij een behandeling, zeg 1 op de 100, dan kan dit toch nog een grote relatieve effectiviteit opleveren. Als in de placebogroep maar 0 mensen profijt hebben gehad van de behandeling betekent dit toch nog een relatieve effectiviteit van 100%. Ondanks het feit dat het voor 99 van de 100 mensen geen zin had om de behandeling te ondergaan.

Relatieve risico’s kunnen […] de perceptie van het verschil overdrijven en dit is vooral het geval wanneer de absolute risico’s zeer klein zijn.

Meer
Als je meer wilt weten over het verschil tussen de de relatieve en absolute effectiviteit heb je misschien wat aan een artikel en een video. op de website van het televisieprogramma Radar.


De absolute effectiviteit van de COVID vaccins

De absolute effectiviteit geeft weer hoeveel kans je hebt dat een behandeling iets voor je doet, dat je er wat aan hebt, kort gezegd. Wellicht ten overvloede: in het geval van de COVID vaccins gaat dus niet om de bescherming tegen infectie, overdracht, ernstige ziekte, ziekenhuisopname en sterfte, maar alleen om bescherming tegen milde tot matige symptomen. De vraag is dan: wat is het procentuele verschil dat het vaccin oplevert? Met hoeveel procent vermindert je risico ten opzichte van mensen die het vaccin niet nemen?

Tabel: Absolute Risico Reductie (ARR) wat betreft het voorkomen van milde tot matige symptomen

FabrikantAbsolute effectiviteit
AstraZeneca–Oxford1,3%
Moderna–NIH1,2%
J&J/Janssen0,93%
Pfizer–BioNTech0,84%
Bron: The Lancet
Voorbeeld van een berekening van relatieve versus absolute werkzaamheid

Aantal mensen die nodig zijn om 1 persoon minder milde tot matige symptomen te laten hebben

Wat is het aantal mensen dat gevaccineerd moet worden om te voorkomen dat 1 persoon milde tot matige symptomen krijgt?

Tabel: Aantal Nodig om te Vaccineren (Number Needed to Vaccinate (NNV))

FabrikantAantal benodigde personen
AstraZeneca–Oxford78
Moderna–NIH81
J&J/Janssen84
Pfizer–BioNTech119
Bron: The Lancet

Immuniteit

De COVID vaccins zijn geen medische interventies die immuniteit tegen een bepaalde ziekte opleveren. Daarom zijn de COVID vaccins geen vaccins in de traditionele betekenis van het woord. De onderzoeken van de vaccinfabrikanten toonden in bovenstaand onderzoek niet aan dat deze vaccins beschermden tegen infectie, transmissie, ziekenhuisopname, ernstige ziekte of sterfte door SARS-CoV-2. Daarom kunnen we op basis van deze onderzoeken bij de COVID vaccins in principe alleen spreken van medische behandelingen en geen vaccins.

Octrooiaanvraag voor een (HIV-1) vaccin wordt afgewezen omdat “de term “vaccin” in de literatuur gedefinieerd [wordt] als een samenstelling die een infectie voorkomt” en de aanvrager niet heeft aangetoond dat het vaccin voldoet aan die norm.

De veiligheid van de COVID-vaccins

Techniek

Anders dan bij traditionele vaccins waar verzwakte of inactieve virussen in zitten, gebruiken alle momenteel beschikbare vaccins een techniek. die maakt dat we feitelijk moeten spreken van gentherapieën.

Deze techniek is nooit eerder op deze schaal op mensen toegepast.

Om deze manier van ingrijpen in het menselijk lichaam te gebruiken, moest de Nederlandse wet aangepast worden.

mRNA

Bij alle vier de gengebaseerde vaccins wordt gebruik gemaakt van genetisch gemodificeerde organismen (GMO’s) en een synthetisch mRNA. Dit mRNA bevat de genetische instructie aan de cellen van het lichaam om het SARS-CoV-2 spike-eiwit, het antigeen, te produceren dat vervolgens het immuunsysteem activeert om antilichamen te produceren.

Onderzoek

Alle nu beschikbare vaccins hebben een voorwaardelijke vergunning van de EMA gekregen en zijn goedgekeurd voor experimenteel gebruik.

De Amerikaanse FDA heeft geen enkel vaccin om COVID-19 te voorkomen goedgekeurd. De toezichthouder heeft voor de experimentele vaccins wel een vergunning afgegeven voor noodgebruik.

Er is geen door de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) goedgekeurd vaccin om COVID-19 te voorkomen.

Bron: FDA

Alle vaccins bevinden zich nog in de onderzoeksfase, namelijk in fase 3 die eindigt voor Moderna in oktober 2022 en voor Pfizer in mei 2023. Dit betekent dat elke gevaccineerde aan dit onderzoek deelneemt als proefpersoon.

Fase 3 eindigt voor Moderna op 27 oktober 2022
Fase 3 eindigt voor Pfizer op 2 mei 2023

Lange termijn

Normaal nemen onderzoeken naar een nieuw vaccin 5 tot 20 jaar in beslag. Bij de COVID vaccins duurden de klinische onderzoeken twee maanden. De effecten op lange termijn zijn daarmee dus niet bekend.

Heel veel is onbekend.

Zo is het bijvoorbeeld de vraag of de vaccins op termijn kanker, onvruchtbaarheid of een verandering van je DNA veroorzaken. De (sterke) vermoedens zijn er bij wetenschappers van over de hele wereld wel.

Vermoedens

In de afgelopen jaren is geprobeerd om coronavaccins te ontwikkelen. Deze onderzoeken leidden echter niet tot een vergunning.

De dierenproeven in deze onderzoeken gaven echter wel inzichten in wat mogelijkerwijs te verwachten is bij de toepassing van dit type vaccins op mensen.

Op basis van deze onderzoeken hebben wetenschappers en artsen van over de hele wereld sinds mei 2020 in onafhankelijke media en in brieven aan de EMA, de toezichthouder van de EU, hun zorgen geuit over deze COVID vaccins.

Korte termijn

Sinds de inentingen zijn begonnen, eind 2020, is er veel data beschikbaar gekomen over de bijwerkingen van de injecties bij mensen.

De ongeruste wetenschappers en artsen zien in deze data hun vermoedens bevestigd.

Gerapporteerd aantal bijwerkingen

Bijwerkingen kunnen in Amerika gerapporteerd worden met VAERS, het vrijwillige meldsysteem voor letsel door vaccinatie van de CDC, het RIVM van de Verenigde Staten.

Om een indicatie te geven van de grootte van de schade door vaccins: tot eind 2020 heeft de Amerikaanse overheid voor een bedrag van meer dan 4,4 miljard dollar aan schadevergoedingen uitbetaald aan slachtoffers en nabestaanden van bijwerkingen door vaccinaties. Bij dit bedrag moet opgemerkt worden dat volgens een studie van Harvard minder dan 1% van de bijwerkingen door vaccins aan VAERS gemeld worden.

2021

Bron: Sterfte gerapporteerd aan VAERS 1990 tot 9 juli 2021, OpenVAERS

Volgens de gegevens van VAERS van 13 juni 2021 is het aantal gerapporteerde sterfgevallen door COVID vaccins groter dan het gecombineerde aantal gerapporteerde sterfgevallen door andere vaccins in de afgelopen 30 jaar.

Als deze aan VAERS gerapporteerde doden na vaccinatie voor COVID daadwerkelijk veroorzaakt zouden zijn door de COVID vaccins dan zouden deze vaccins veruit de meest dodelijke vaccins uit de geschiedenis zijn.


“Dit is ongekend”

Volgens de vooraanstaande auteur van meer dan 1000 publicaties en meer dan 600 citaten in de National Library of Medicine hebben we nog nooit in de geschiedenis zoveel bijwerkingen gezien bij een medisch product.

“Dit is ongekend”, zegt arts en vermaard wetenschapper Peter McCullough over de aan VAERS gerapporteerde cijfers over bijwerkingen na COVID vaccins.

Verder lezen