Coronavirussen zijn algemeen in omloop en duiken elk jaar op in de maanden december tot en met april

Coronavirussen zijn algemeen in omloop en duiken elk jaar op in de maanden december tot en met april. Ze zijn zo onderdeel uit van de jaarlijkse golf met virussen tijdens het griepseizoen.

Bron: Rhinovirus (RV) Infection (Common Cold): Practice Essentials, Background, Pathophysiology

Bovenstaande afbeelding is onderdeel van de overzichtspagina: Context.

Open brief aan de Belgische regering en expertengroepen van meer dan 1.200 artsen, specialisten, gezondheidswetenschappers, onderzoekers en zorgverleners

In een open brief aan de Belgische regering en expertengroepen stellen meer dan 1.200 artsen, specialisten, gezondheidswetenschappers, onderzoekers en zorgverleners ondersteund door meer dan 12.000 burgers dat de huidige maatregelen “disproportioneel” zijn en bepleiten zij een “omgekeerde lockdown”.

Met een “omgekeerde lockdown” bedoelen de briefschrijvers “proportioneel deze groepen […[ beschermen die hier baat bij hebben”. Verder schrijven ze:

Het Sars-Cov-2 indijken lijkt op het eerste zicht een aanvaardbare strategie echter zal dit het probleem nooit oplossen, tenzij we aanvaarden om de rest van onze dagen door te brengen in een angstmaatschappij waarin persoonlijke vrijheden worden beperkt zonder veel wetenschappelijke onderbouw.

Voor de seizoensgriep die jaarlijks wereldwijd tussen de 320.000 en 650.000 doden veroorzaakt (in een pandemisch jaar tot een miljoen) hebben we nooit maatregelen genomen, de ouderen afgeschermd of thuiswerk gepromoot (2). Er werd zelden een narratief aan gekoppeld.

[…]

Nu er in verhouding nauwelijks overlijdens en ziekenhuisopnames te melden zijn wordt de communicatie gevoerd rond het stijgend aantal besmettingen. Besmettingen die op zich niets zeggen. Uit een overzichtsstudie blijkt duidelijk dat ‘positieve tests’ kunnen voorkomen bij eerder doorgemaakte ziektes of bij patiënten die niet-infectieus zijn (5E). Test patiënten op streptokokken, stafylokokken, verkoudheids(corona) virussen en velen zullen positief testen. We lijken te vergeten dat we in symbiose leven met pathogenen.

De schrijvers zijn overtuigd dat testen “weinig zin” heeft:

Bij RT-PCR testen zouden tussen 2,3 en 6,9% van de testen vals-positief zijn (4B,5B). Een zeer recente overzichtsstudie (03/09) meldt dat er sprake is van overraportering doordat ‘oude’ infecties van niet-besmettelijke personen ‘positieve’ stalen kunnen opleveren (5C). Volgens de CDC in de Verenigde Staten zou het terugbrengen van 40 naar 30 test-cycli zorgen voor een daling van 70% aan ‘positieve gevallen’ doordat de test nu reageert op genetisch materiaal en oude infecties (5D). Onderzoekers vonden verder bij T-cel-reactietests in een populatie niet-besmette personen tot 60% Sars-Cov-2 reactiviteit met CD4+T-cellen wat suggereert dat er sprake is van kruisreacties met andere verkoudheids-(corona) virussen (5). De helft van deze testen zouden dus mogelijk ‘vals positief’ zijn. We zijn ons bewust dat er eveneens ‘vals negatieve’ casussen voorkomen. (6).

Bij aanvang van de symptomen ziet men bij RT-PCR testen tot 38% ‘vals negatieve’, dit daalt tot 20% en vanaf dag 9 stijgen deze terug naar 66% op 21 dagen na de besmetting (6). Het massaal testen heeft dus weinig tot geen zin, zeker niet als deze gebruikt worden om projecties te maken zoals nu dagelijks gebeurt en waarop de maatregelen steeds worden gebaseerd.

Bron: Omgekeerde lockdown, 15 september 2020


Initiatiefnemers van brandbrief ondertekend door meer dan 2.500 artsen of medisch professionals schrijven brief aan Tweede Kamer


De initiatiefnemers van de brandbrief die ondertekend is door meer dan 2.500 artsen of medisch professionals hebben op 11 augustus 2020 een brief geschreven aan de leden van de Tweede Kamer.

In de brief stellen ze o.a. de volgende vragen:

– Waarom propageert de minister van VWS sinds maart dat ‘de enige weg om uit de maatregelen te komen, een vaccin is’? Terwijl het hoogst onzeker is of het vaccin sterfte zal voorkomen. Daarnaast zijn er goede medicamenteuze behandelingen in opkomst voor alle fases van de ziekte. Naast de vraag waarom voor dit vaccin andere groepen zouden gelden dan voor het (op vrijwillige basis te nemen) griep- en pneumococcenvaccin? 98% van de mensen die besmet raakt, wordt niet (heel) ziek van covid-19. Slechts 2 % van deze groep behoeft ziekenhuis opname. Zweden laat zien, in lijn met internationale studies, dat waarschijnlijk maar 10% van de bevolking het virus zal krijgen en er iets van merken. Deze groep is duidelijk: 70+ of met een chronische aandoening. Wat is dan de rationale voor het opleggen van maatregelen aan de gehele bevolking?

Wat test de rt-PCR test eigenlijk? Een actieve besmetting of de aanwezigheid van stukjes viraal RNA? Wat is de Nederlandse definitie van een ‘bevestigd geval’? En waarom?

– Waarom veranderen de definities steeds? In eerste instantie werden maatregelen genomen op het stijgend aantal ziekenhuis opnames, dat is begrijpelijk vanuit het doel om zorg toegankelijk te houden. De laatste persconferentie van 6 augustus spreekt over een stijging van het aantal besmettingen, dit is onjuist. Het percentage besmette personen is al weken stabiel. Alleen de hoeveelheid geteste personen neemt toe. Waar wordt de dreiging met noodzaak tot uitbreiding van maatregelen dan op gebaseerd?

– De persconferentie van 6 augustus benadrukt het onverantwoorde gedrag van jongeren. Zij maken het echter in 98% van de gevallen asymptomatisch door. Jongeren leggen geen overmatig beslag op ziekenhuisbedden. Infectie bij hen dient dan ook niet voorkomen te worden. Langdurige klachten en de kans op een ernstig beloop dienen wel voorkomen te worden, waarom is hier niet vanaf het eerste moment onderzoek naar gedaan in de huisartsenpraktijken?


– De meerderheid van degenen die overlijden aan Covid-19 is 82 jaar en ouder. Voor het merendeel van hen is dat een welkom einde. Heeft iemand hen gevraagd of ze wel beschermd willen worden? Of ze 4 maanden geïsoleerd, afgesloten leven, aan het einde van hun leven, verkiezen boven het lopen van het risico op een griepvirus?

Bron: Brief aan de kamerleden, Open debat, 11 augustus 2020, geraadpleegd op 15 september 2020

Klik hieronder voor een afdrukversie (PDF-bestand) van deze brief zonder bronnen:

Gesprek over de brandbrief

Café Weltschmerz maakte een uitzending met o.a. de briefschrijvers.

628 Nederlandse artsen ondertekenen brandbrief: “De maatregelen beschermen en schaden de gezondheid van mensen tegelijkertijd, voordelen en bijwerkingen van de maatregelen dienen dus zorgvuldig afgewogen en gecommuniceerd te worden”

“Wij, een grote groep artsen, menen dat de verregaande beleidsvorming op de coronamaatregelen meer schade aanricht dan goed doet. Wij roepen alle politici op om zich onafhankelijk en kritisch te laten informeren over het beschikbare bewijs. Wij vragen politici openbaarheid van besluitvorming te eisen en te allen tijde proportionaliteit en subsidiariteit mee te laten wegen bij het uitrollen van beleid.

Gezondheid is een diffuus begrip dat de afgelopen jaren in opdracht van de Gezondheidsraad en ZonMw opnieuw werd omschreven als een alternatief voor de statische definitie van gezondheid uit 1948 van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO). Het resulteerde in “Gezondheid als het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van de sociale, fysieke en emotionele uitdagingen van het leven”.3 Deze omschrijving gaat niet uit van de afwezigheid van ziekte, maar van veerkracht, functioneren en eigen regie. Later uitgewerkt tot het begrip Positieve Gezondheid met zes dimensies, dat een rode draad vormt in de onlangs verschenen Landelijke Nota Gezondheidsbeleid 2020-2024 van het ministerie van Volksgezondheid Welzijn en Sport (VWS), voor alle gemeentes in Nederland.4 Ook maakt het deel uit van het nieuwe Raamplan Artsenopleiding 2020.5 Internationaal wordt het nieuwe gezondheidsbegrip zeer veel geciteerd. Daarnaast onderschrijft ook de WHO de noodzaak van het meewegen van de rechten van de mens als het gaat om maatregelen genomen in het kader van de volksgezondheid. a

De huidige wereldwijde maatregelen, genomen ter bestrijding van SARS-CoV-2 schenden in hoge mate deze visie op gezondheid en de rechten van de mens. VWS gaat regelrecht in tegen de, in haar eigen nota vastgelegde, visie op gezondheidsbeleid en het potentieel ervan. De maatregelen betreffen onder meer verplichte sociale distantie, (semi-)verplichte isolatie, hygiënemaatregelen en verplichte persoonlijke beschermingsmaatregelen.6,7

Ten tijde van de piek en onzekerheid van de pandemie was dit wellicht nog verdedigbaar, maar voor het bij wet vastleggen van noodmaatregelen in naam van hun gezondheid bevorderende effect, is onvoldoende wetenschappelijke basis en zijn de aanwijzingen voor collaterale maatschappelijke schade groot.

Schade op het gebied van het psychosociale domein8,9,10, economische schade11 en schade aan de non-covid gezondheidszorg en totale zorgkosten, is ongeëvenaard en vele malen groter dan de winst van de gewonnen levensjaren van coronapatienten.12 De kans dat kwetsbare groepen dubbel geraakt gaan worden is groot.13,14 De maatregelen zouden ergens tussen de 13.000 en 21.000 gezonde levensjaren bij coronapatiënten hebben opgeleverd, naast 10.000 tot 15.000 levensjaren die zij hebben gekost. Hoeveel gezonde levensjaren verloren zijn gegaan is nog moeilijk te schatten maar zouden het aantal gewonnen levensjaren ruim overstijgen.15,16 Door de blijvende maatregelen is de komende tijd de ziekenhuiscapaciteit dermate beperkt dat van inhalen van niet-geleverde zorg geen sprake zal zijn. 1,2 miljoen verwijzingen via zorgdomein zijn uitgesteld, hiervan wacht nog altijd 40% op een afspraak.17 Naast het verlies aan gezonde levensjaren is dit ook financieel een grote strop. Dat dit niet sneller ingevuld kan worden, wordt voor een groot deel veroorzaakt door de huidige 1,5 meter afstandseis, die tot grote logistieke uitdagingen in ziekenhuizen leidt en daarnaast goede poliklinische zorg in het gedrang brengt.”


“Wij verbazen ons over de overweging om, op basis van de huidige wetenschappelijke onderbouwing, ertoe over te gaan om de maatregelen een wettelijk karakter te geven, met mogelijkheid tot verlenging voor onbepaalde tijd. De overheid beroept zich hierbij op ‘het belang van de volksgezondheid’. De verantwoording vanuit de overheid dat dit gebeurt in het licht van volksgezondheid is schokkend te noemen, als de collaterale schade wordt meegewogen. Ook zou dit in schril contrast staan met de tot op heden afwezige of weinig harde regels die de overheid voert waar het leefstijl betreft. Te denk valt aan een zout- en suikertax, verbod op (e-)sigaretten en het financieel aantrekkelijk en ruim toegankelijk maken van gezonde voeding en beweging. Wij kunnen als beroepsgroep helderheid in het debat creëren door ons meer uit te spreken over de proportionaliteit (middel staat in verhouding tot de kwaal) en subsidiariteit (effect wordt met de minst ingrijpende maatregel bereikt) van de maatregelen. Om zo bij te dragen aan optimalisering van beleid.
Zolang het niet duidelijk is dat er binnen onze beroepsgroep ook twijfel bestaat over de uitvoering van de huidige maatregelen, kan dit een vertekend beeld aan de maatschappij geven, waarbij kritische discussie gemeden dan wel afgezwakt wordt. Dit kan de volksgezondheid verder schaden.”


“Als arts legden wij allemaal onze eed dan wel gelofte af welke in 2003 werd aangepast naar de huidige tijd en onder meer stelt ‘..Ik zal gezondheid bevorderen.’.. ‘Ik erken de grenzen van mijn mogelijkheden. Ik zal mij open en toetsbaar opstellen. Ik ken mijn verantwoordelijkheid voor de samenleving en zal de beschikbaarheid en toegankelijkheid van de gezondheidszorg bevorderen. Ik maak geen misbruik van mijn medische kennis, ook niet onder druk.’21 In dit licht is het huidige shamen, blamen en censureren van artsen die een tegengeluid op overheidsbeleid en Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu laten horen, die alternatieven naast een vaccinroute belichten (medicatie, leefstijl) of kritische vragen stellen over de gang van zaken, uitermate zorgelijk. Evenals het plaatsvinden van het adviseren achter gesloten deuren. Wij snappen dit niet, maar zouden het graag begrijpen. Daarnaast benadrukt het de dubbele kant van de huidige situatie, want als we wérkelijk als doel zouden hebben om zoveel mogelijk mensen te ‘redden’ van dit nieuwe coronavirus dan zouden we, redelijkerwijs, álle mogelijkheden en ideeën moeten aangrijpen om dit te bewerkstelligen.”


Wij verzoeken om vanuit een multidisciplinaire expert team, met de opgedane kennis beleid te vormen met als doel het bevorderen van optimale gezondheid en medemenselijkheid. 

Bron: Verkorte Brandbrief Corona Maatregelen, juni 2020 geraadpleegd op 5 juli 2020

Gesprek over de brandbrief

Café Weltschmerz maakte een uitzending met o.a. de briefschrijvers.

Griep: 1 miljard gevallen per jaar

Elk jaar zijn er wereldwijd naar schatting 1 miljard gevallen, waarvan 3 tot 5 miljoen ernstige gevallen, die resulteren in 290 000 tot 650 000 met influenza gerelateerde sterfgevallen aan de luchtwegen.

Bron: WHO launches new global influenza strategy, 11 maart 2020, geraadpleegd op 3 juli 2020

Every year across the globe, there are an estimated 1 billion cases, of which 3 to 5 million are severe cases, resulting in 290 000 to 650 000 influenza-related respiratory deaths.

Source: WHO launches new global influenza strategy, March 11, 2019, accessed on July 3, 2020

John Ioannidis: “Bij het verkrijgen van solide bewijsmateriaal over de epidemiologische kenmerken van nieuwe uitbraken moeten onwaarschijnlijke, overdreven voorspellingen worden losgelaten, anders kunnen ze meer schade aanrichten dan het virus zelf”

Verkeerde aannames in de modellering

“Veel modellen gaan uit van homogeniteit, d.w.z. dat alle mensen gelijke kansen hebben om zich met elkaar te vermengen en elkaar te besmetten. Dit is een onhoudbare veronderstelling en in werkelijkheid is een enorme heterogeniteit van blootstellingen en vermenging hoogstwaarschijnlijk de norm. Tenzij deze heterogeniteit wordt erkend, kan het aandeel van de mensen die uiteindelijk besmet zijn voordat ze de immuniteit van de kudde bereiken, naar schatting aanzienlijk worden opgeblazen.”

Slechte bewijzen uit het verleden over de effecten van beschikbare interventies

“Het kernbewijs ter ondersteuning van de “afvlakking van de curve” was gebaseerd op waarnemingsgegevens van de Spaanse grieppandemie van 1918 betreffende 43 Amerikaanse citaten. Deze gegevens zijn >100 jaar oud, van twijfelachtige kwaliteit, ongecorrigeerd voor confounders, gebaseerd op ecologische redenering, en met betrekking tot een heel andere (influenza) ziekteverwekker die ~100 maal meer infectiedoden had dan SARS-CoV-2. Zelfs dan was het effect op de vermindering van het totale aantal sterfgevallen van marginaal belang en zeer gering (10-20% relatieve risicovermindering); omgekeerd is in veel modellen uitgegaan van een 25-voudige vermindering van het aantal sterfgevallen (bijvoorbeeld van 510.000 tot 20.000 in het model van het Imperial College), mits de nodige maatregelen worden genomen.”

“Blindelings handelen op basis van extreme waardetheorie alleen zou verstandig zijn als we in de tijd van de Antonijnse pest of zelfs in 1890 leefden, zonder wetenschap om de ziekteverwekker te identificeren, de werkelijke prevalentie ervan op te helderen, de dodelijkheid ervan nauwkeurig in te schatten, en een goede epidemiologie uit te voeren om vast te stellen welke mensen en instellingen risico’s lopen. Totdat we deze informatie hebben verzameld, zijn onmiddellijke betere-dan-zorgvuldige reacties legitiem, waarbij wordt vertrouwd op extreme voorspellingen die mogelijk (niet noodzakelijkerwijs waarschijnlijk) zijn. Het voorbehoud van deze voorspellingen mag echter niet worden genegeerd en nieuw bewijsmateriaal op het terrein van de waarheid moet voortdurend worden herbeoordeeld. Bij het verkrijgen van solide bewijsmateriaal over de epidemiologische kenmerken van nieuwe uitbraken moeten onwaarschijnlijke, overdreven voorspellingen worden losgelaten. Anders kunnen ze meer schade aanrichten dan het virus zelf.”

Bron: Forecasting for COVID-19 has failed, 11 juni 2020